Wirtualna rzeczywistość oferuje nowy sposób korzystania z cyfrowej rozrywki. Zamiast patrzeć na płaski ekran umieszczony w prozaicznym otoczeniu, możemy odciąć się od świata i zanurzyć w wypełniającej pole widzenia wizji. Z naszych testów i opinii użytkowników wynika, że spośród czterech najpopularniejszych zestawów do wyświetlania VR najlepszym wyborem dla większości użytkowników jest PlayStation VR. Dla entuzjastów najbardziej zaawansowanej techniki i posiadaczy wydajnych pecetów najbardziej atrakcyjny jest HTC Vive.

Rekomendacja nr 1: PlayStation VR – najwygodniejszy i najprostszy w obsłudze

Skrócona specyfikacja i funkcjonalność
Rozdzielczość na jedno oko
960 × 1080
Poziomy kąt widzenia
100°
Odświeżanie
90 lub 120 Hz
Waga headsetu
610 g

W skrócie, PlayStation VR jest dla Ciebie, jeżeli:

  • fascynują cię treści (gry, filmy) przedstawiane w VR i szukasz najłatwiejszego sposobu na uzyskanie dostępu do nich.
  • zależy Ci na prostocie instalacji i użytkowania.
  • posiadasz konsolę PlayStation 4 lub chcesz ją kupić z innych powodów niż tylko VR.

PlayStation VR jest zestawem najlepiej przygotowanym do masowego użytku przez najszerszą gamę graczy. Instalacja i użytkowanie są najprostsze spośród wszystkich zestawów VR. Headset jest też tańszy od konkurencyjnych i do działania wymaga konsoli PlayStation 4 – znacznie mniej kosztownej od wydajnego peceta.

PlayStation VR

Podłączenie zestawu jest banalnie proste – nie wymaga więcej wiedzy, niż użytkowanie konsoli czy telewizora. Również instalacja potrzebnego oprogramowania jest łatwa, jak na rozwiązanie konsolowe przystało. Użytkownik PSVR nie powinien napotkać żadnych problemów technicznych, więc jest to świetne rozwiązanie dla mniej zaawansowanych użytkowników, którzy chcą, aby ich sprzęt po prostu działał, czego nie można powiedzieć o innych popularnych zestawach VR. Konstrukcja wyświetlacza nagłownego jest drugą najmocniejszą stroną PlayStation VR. Jest on bez wątpienia znacznie wygodniejszy niż w konkurencyjnych zestawach Oculus Rift i HTC Vive. PS VR trzyma się na głowie w inny sposób: opaska opiera się na czole i wokół głowy, a okular (część z soczewkami i wyświetlaczem) zwisa z niej swobodnie. Dzięki temu nie jest potrzebny pasek biegnący wzdłuż głowy. Sama opaska jest szersza i opiera się na zaokrąglonych poduszkach, co ogranicza efekt „słuchawkowych włosów” – jej kształt nie pozostaje wyraźnie odciśnięty we fryzurze użytkownika. Jedyną wadą tej konstrukcji jest to, że może utrudniać noszenie dużych słuchawek nausznych przylegających ciasno do głowy.

Wyświetlacz OLED w PS VR ma rozdzielczość 1920×1080, czyli po 960×1080 na każde oko. Ekran jest dodatkowo przykryty siatką dyfuzyjną o sześciokątnych oczkach, która minimalizuje tak zwany efekt moskitiery – wrażenie oglądania świata przez siatkę wywołane przez przerwy między pikselami. Oczywiście nie poprawia to postrzeganej rozdzielczości ekranu: wciąż łatwo odróżnić pojedyncze piksele na krawędziach obiektów, ale problem ten dotyczy wszystkich sprzedawanych zestawów VR. Wyświetlacz może być odświeżany z częstotliwością 90 Hz lub 120 Hz.

PlayStation VR na głowie
Gogle PlayStation VR w czasie naszych redakcyjnych testów.

By móc korzystać z PlayStation VR, trzeba mieć jedno akcesorium: kamerę PlayStation, którą można dokupić za ok. 220 zł. Kamera służy do śledzenia ruchów headsetu. Można też wyposażyć się w kontrolery Move lub kontroler Aim symulujący karabin. Kontrolery nie są konieczne, ale w wiele gier wykorzystujących śledzenie rąk gra się przy ich użyciu znacznie wygodniej niż zwykłym padem. Wyświetlacz nagłowny, kamerę i kontrolery można też kupić razem w zestawie i to jest najlepszy sposób na rozpoczęcie przygody z PS VR, jeśli wcześniej nie weszło się w posiadanie kamery i/lub kontrolerów Move. W gry PlayStation VR można grać w miejscu, na siedząco, lub na stojąco, poruszając się w strefie o wymiarach ok. 2×3 metry przed kamerą PlayStation, czyli PlayStation Move wymaga do działania trochę mniej miejsca niż HTC Vive.

PlayStation VR – obszar rozgrywki

W niektórych grach może bawić się jednocześnie dwóch użytkowników: jeden ogląda akcję w headsecie VR, a drugi przyjmuje inną rolę i gra na ekranie telewizora, co jest kolejną unikalną cechą tego zestawu. Każdy posiadacz PlayStation VR dostaje pakiet kilku demonstracyjnych wersji gier VR. To wystarczy, żeby poczuć czym jest wirtualna rzeczywistość, przekonać się, czy wyświetlacz nagłowny jest wygodny i czy nie powoduje mdłości. W PlayStation VR można również oglądać filmy, ale w większości przypadków jest to mniej komfortowe, niż oglądanie ich na telewizorze. Obraz wypełnia taką część pola widzenia, jakby się siedziało blisko dużego telewizora, ale ostrość obrazu jest gorsza, niż w filmie Full HD oglądanym na typowym telewizorze.

PS VR można używać w okularach, ale możliwości dostosowania ostrości obrazu i odległości między oczami są najmniejsze spośród wszystkich zestawów VR. Ze względu na solidną konstrukcję i łatwość użytkowania, PlayStation VR jest zestawem najlepiej przygotowanym do udostępnienia dzieciom. Musisz jednak pamiętać, że headsetów VR nie powinny używać dzieci młodsze niż 12 lat.

PlayStation VR z kontrolerami Move
PlayStation VR z kontrolerami Move.

Podsumowując, PlayStation VR nie jest zestawem najbardziej zaawansowanym technicznie, ale za to jest bardzo wygodny, banalnie łatwy w podłączeniu i obsłudze, a także jest najtańszym rozwiązaniem (tańsze są zarówno same gogle, jak i urządzenie, do których się je podłącza, bo konsola PlayStation jest zdecydowanie tańsza od mocnego komputera osobistego). To właśnie głównie z tych trzech powodów większości osób rekomendujemy PlayStation VR.

Wiarygodne sklepy gwarantujące bezpieczne zakupy
Poniższe odnośniki są linkami afiliacyjnymi. Dokonując zakupu nie płacisz nic więcej, a wspierasz naszą działalność.
Sprawdź
PlayStation VR
od 1413 zł

Rekomendacja nr 2: HTC Vive – zestaw dla najbardziej wymagających, najbardziej zaawansowanych i najbogatszych

Skrócona specyfikacja i funkcjonalność
Rozdzielczość na jedno oko
1080 × 1200
Poziomy kąt widzenia
110°
Odświeżanie
90 Hz
Waga headsetu
470 g

W skrócie, HTC Vive to zestaw VR dla Ciebie, jeżeli:

  • nie odstrasza cię wysoka cena i możliwe problemy techniczne.
  • szukasz zestawu najbardziej zaawansowanego technicznie.
  • potrzebujesz go do zastosowań profesjonalnych.
  • posiadasz już wydajny komputer.
  • chcesz eksperymentować z techniką VR lub tworzyć treści VR.

Jeśli nie przeszkadza Ci cena, konieczność posiadania wydajnego komputera i pewnego doświadczenia w rozwiązywaniu pecetowych problemów technicznych, a za to chcesz poznać VR od najlepszej, najbardziej zaawansowanej technicznie strony, dobrym wyborem dla Ciebie będzie zestaw HTC Vive. Jest najdroższym z popularnych wyświetlaczy nagłownych, ale oferuje najlepszą jakość obrazu i największe możliwości śledzenia ruchu w dużej przestrzeni.

HTC Vive na głowie
Zestaw HTC Vive w czasie naszych redakcyjnych testów.

Zestaw HTC Vive składa się z wyświetlacza nagłownego, dwóch nadajników umożliwiających śledzenie położenia gracza oraz dwóch bezprzewodowych kontrolerów. W odróżnieniu od PlayStation VR, jest mocowany na głowie za pomocą elastycznych opasek biegnących wzdłuż i wokół głowy. Ponieważ ciężar jest skupiony w okularze, Vive sprawia wrażenie cięższego niż PS VR. Zestaw HTC Vive nie zawiera słuchawek, ale ponieważ opaski ciasno przylegają do głowy, używanie dowolnych nausznych lub dousznych słuchawek nie sprawia kłopotów.

HTC Vive ma dwa ekrany: po jednym dla każdego oka, każdy o rozdzielczości 1080×1200, o częstotliwości odświeżania 90 Hz. Możliwości dostosowania ostrości obrazu do kształtu głowy i sprawności wzroku są bardzo dobre: można niezależnie regulować ostrość i odległość między oczami, nie przesuwając headsetu względem głowy. Vive zostawia znacznie mniej miejsca między oczami a soczewkami, przez co użytkownicy okularów (szczególnie o dużych soczewkach) mogą narzekać na brak komfortu.

HTC Vive

Jedną z największych zalet Vive jest system śledzenia położenia headsetu i kontrolerów. Obszar gry może być tak duży, żeby gracz znajdował się nie dalej niż 5 metrów od latarni (nadajnika umożliwiającego śledzenia) – to oznacza na przykład kwadratowe pole o boku ok. 3,5 metra. Headset określa swoją pozycję względem nadajników, a nie na odwrót (jak w PS VR lub Oculus Rift). Dzięki temu można nawet powiększyć pole gry dokupując więcej nadajników.

Zestaw HTC Vive jest owocem współpracy HTC z Valve i jest bardzo silnie związany z platformą Steam. Za pomocą Steama instaluje się oprogramowanie i gry współpracujące z Vive. Platforma Steam VR jest najbardziej otwarta dla twórców treści VR, co powoduje, że na HTC Vive powstało najwięcej gier VR. Vive może się również pochwalić największą liczbą darmowych gier, ale i największą liczbą niskiej jakości lub niedokończonych produkcji.

Ponieważ Vive współpracuje z najszerszą gamą oprogramowania i ma największe możliwości śledzenia ruchu, jest najlepszą propozycją dla osób zainteresowanych projektowaniem komputerowym lub inżynierią w środowisku wirtualnej rzeczywistości.

Duże możliwości i otwartość platformy Steam VR są okupione łatwością użytkowania. Zestaw Vive jest bardziej złożony w instalacji niż PS VR, głównie ze względu na konieczność rozstawienia dwóch nadajników wokół obszaru gry. Wymaga też posiadania dość wydajnego peceta; komputer i współpracujące ze sobą pakiety oprogramowania tworzą tysiące unikalnych kombinacji, które nie są tak proste w obsłudze, jak konsole do gier.

Wiarygodne sklepy gwarantujące bezpieczne zakupy
Poniższe odnośniki są linkami afiliacyjnymi. Dokonując zakupu nie płacisz nic więcej, a wspierasz naszą działalność.
Sprawdź
HTC Vive
od 3199 zł
3199 zł
Idź do sklepu
4593 zł*
Idź do sklepu
* cena przybliżona, według aktualnego kursu euro

Alternatywy: Oculus Rift, Razer OSVR

Skrócona specyfikacja i funkcjonalność
Rozdzielczość na jedno oko
1080 × 1200
Poziomy kąt widzenia
110°
Odświeżanie
90 Hz
Waga headsetu
470 g

Alternatywą dla HTC Vive może być jeden z dwóch innych pecetowych wyświetlaczy VR: Oculus Rift lub Razer OSVR HDK2. Ten pierwszy ma bardzo wiele wspólnego z Vive: oferuje podobną rozdzielczość i jakość obrazu, ale nieco mniejszy obszar i dokładność śledzenia ruchu.

Rift jest dostępny w dwóch różnych zestawach: jeden zawiera headset, kamerę służącą do śledzenia ruchu i kontroler Xbox One; drugi – wszystko to, co pierwszy, plus dwa bezprzewodowe kontrolery Oculus Touch umożliwiające śledzenie ruchów rąk. Zdecydowanie bardziej opłaca się ten drugi zestaw – jest niewiele droższy, a kontrolery Touch znacznie powiększają możliwości wykorzystania VR.

Oculus Rift
Oculus Rift

Biblioteka gier zgodnych z Oculusem jest nieco mniejsza niż tych zgodnych z Vive. Oculus Rift wymaga zainstalowania firmowego oprogramowania. Oferuje też własny sklep z treściami VR, ale nie trzeba z niego korzystać – wiele treści kompatybilnych z Oculusem jest dostępnych na platformie Steam. Oculus Rift był dostępny w sprzedaży najwcześniej i przez długi czas był najbardziej znanym zestawem VR, dzięki czemu ma dość szerokie (ale i tak ustępujące HTC Vive) wsparcie producentów gier i oprogramowania.

Inną możliwością jest zestaw Razer OSVR HDK2, określany jako pierwszy otwartoźródłowy (open source) system wirtualnej rzeczywistości. Obietnice o otwartości jeszcze nie zostały spełnione, ale OSVR oferuje największe możliwości samodzielnej modyfikacji zestawu czy prototypowania elektronicznych akcesoriów do wirtualnej rzeczywistości. OSVR współpracuje ze środowiskiem Steam VR i wspiera wiele gier zgodnych z HTC Vive. Zestaw Razer OSVR HDK2 jest traktowany jako produkt inżynieryjny, więc wymaga dużej wiedzy i gotowości do eksperymentowania; jest za to najtańszym łatwo dostępnym wyświetlaczem nagłownym do komputerów osobistych. W pudełku są tylko headset i kamera umożliwiająca śledzenie ruchu (działa na podobnej zasadzie, co w Oculus Rift).

OSVR
Wiarygodne sklepy gwarantujące bezpieczne zakupy
Poniższe odnośniki są linkami afiliacyjnymi. Dokonując zakupu nie płacisz nic więcej, a wspierasz naszą działalność.
Sprawdź
Oculus Rift
od 2535 zł
2535 zł*
Idź do sklepu
3299 zł
Idź do sklepu
* cena przybliżona, według aktualnego kursu euro

Pełnoprawne zestawy VR, a rozwiązania typu Gear VR

Jak zapewne zauważyliście, w zestawach tych skupiamy się na pełnoprawnych zestawach VR z własnymi wyświetlaczami, które można podłączyć do komputera lub konsoli, a zupełnie nie wspominamy o rozwiązaniach smartfonowych, takich jak bardzo popularny Samsung Gear VR, Google Daydream i różnego rodzaju cardboardy. To prawda, że są one bardziej popularne i nawet istnieją sposoby na to, aby połączyć je z komputerami osobistymi, ale są one rozwiązaniami zdecydowanie prostszymi od „pełnych” zestawów VR, przez co uważamy, że bezpośrednie porównywanie ich ze sobą nie jest sprawiedliwe. 

Samsung Gear VR
Samsung Gear VR

Na czym polegają różnice? Smartfonowa wirtualna rzeczywistość to węższe pole widzenia (o ile? To zależy od konkretnych gogli i rozmiaru ekranu telefonu, który się do nich włoży, ale przeważnie są to okolice 90° w poziomie), mniejsza częstotliwość odświeżania obrazu, brak kontrolerów pozwalających na wykrywanie położenia rąk i prostszy charakter gier i aplikacji tworzonych z myślą o niej. Czyli o ile smartfonowa wirtualna rzeczywistość w miarę dobrze nadaje się do oglądania filmów i prezentacji, a także pozwala na zabawę w mniej zaawansowane gry, o tyle nie przypadnie do gustu bardziej wymagającym użytkownikom biznesowym i graczom, którzy chcą poznać pełnię możliwości obecnej generacji sprzętu VR.

Ograniczenia wszystkich zestawów VR

Wybierając zestaw VR musisz pamiętać o pewnych ograniczeniach, którym podlegają wszystkie dostępne dziś systemy wirtualnej rzeczywistości. Mamy do czynienia ze sprzętem pierwszej generacji, służącej głównie do przyciągnięcia użytkowników i twórców treści. Headsety zaprojektowane w 2014 i 2015 roku pod niektórymi względami są dziś przestarzałe technicznie. Inne problemy są związane z samą naturą VR i nie zostaną prędko rozwiązane.

Jakość obrazu w PS VR, Oculus RIft i HTC Vive pozostawia nieco do życzenia. Największym problemem jest stosunkowo niska rozdzielczość kątowa obrazu. Oglądany z odległości kilkudziesięciu centymetrów ekran komputera (lub wyświetlacz telewizora oglądany z kilku metrów) zapewnia wielokrotnie większe zagęszczenie detali, bo podobna liczba pikseli wypełnia znacznie mniejszą część pola widzenia. Pokrewną wadą jest efekt moskitiery (ang. „screen door effect”), w którym przerwy między pikselami sprawiają wrażenie, jakby wirtualny świat oglądało się przez drobną siatkę. U osób o dobrym wzroku powoduje to bardzo szybkie zmęczenie oczu – próbują skupić wzrok, żeby wyostrzyć obraz, ale to nie poprawia ostrości widzenia. Wreszcie kąt widzenia w zestawach VR jest dość ubogi. Około 100 stopni w poziomie to co prawda znacznie więcej, niż wypełnia obraz powstający na zwykłym monitorze, ale znacznie mniej, niż naturalny kąt widzenia, wynoszący ok. 220 stopni. Można to porównać do siedzenia blisko ekranu w nowoczesnym kinie.

Soczewki PS VR

Dostępne dziś zestawy VR do konsoli lub peceta są podłączone kablami. Nie powoduje to dużej niewygody, ale podczas rozrywki trzeba stale uważać na przewody, których się nie widzi.

Co bardzo ważne, wiele osób – szczególnie mających problemy z utrzymaniem równowagi lub lęk przed wysokością – doświadcza nudności i dyskomfortu w czasie korzystania z wyświetlacza nagłownego, co ogranicza czas, przez jaki mogą korzystać z wirtualnej rzeczywistości bez odpoczynku.

Nie można też zapominać o tym, że treści przedstawiane w wirtualnej rzeczywistości wymagają jeszcze wiele pracy. To stosunkowo młoda dziedzina rozrywki, jeszcze nie tak dojrzała jak tradycyjne filmy czy gry komputerowe. Niewiele jest produkcji, które przyciągnęły nas na dłużej niż godzinę. Na szczęście jakość treści stale się poprawia, ale nie należy spodziewać się cudów.

Co warto zrobić przed zdecydowaniem się na zestaw VR?

Większość wymienionych zestawów można wypróbować przed kupnem. Wiele dużych sklepów z elektroniką, targów i wystaw udostępnia na chwilę HTC Vive lub PS VR. Warto skorzystać z takich demonstracji, choćby po to, żeby się przekonać, czy nie jest się podatnym na nudności związane z użytkowaniem sprzętu tego typu.

Na stronach producentów każdego z zestawów można znaleźć instrukcję obsługi i wymagania co do przestrzeni gry, więc warto sprawdzić, czy ma się do dyspozycji wystarczającą ilość miejsca. Użytkownicy pecetów powinni też sprawdzić, czy ich karta graficzna i procesor są dość wydajne, żeby komfortowo używać wirtualnej rzeczywistości. Każdy producent wyświetlaczy nagłownych podaje listę zgodnego sprzętu. Większość kart graficznych z wyższej półki z ostatnich 3 lat zapewni bardzo dobre wrażenia na pececie.